Eind mei 1940 lag de streek rond De Moeren en Bulskamp in de frontzone van de terugtocht naar Duinkerke. Britse troepen boden hier felle weerstand om de evacuatie van geallieerde soldaten via de kust mogelijk te maken (operatie dynamo). Dit verdrongen verhaal van gevechten en bombardementen eisten slachtoffers onder militairen en burgers. Op het kerkhof van Bulskamp herinneren hun graven nog aan deze periode. Het is tijdens deze dagen dat het kasteel La Cense (op het domein van La Compagnie des Moëres) afbrandde. Het werd pas na WOII als de woning, in het midden van het domein, terug opgetrokken.

Eind 1943 vrezen de Duitse bezetters een geallieerde landing op de stranden van het Nauw van Calais. Veldmaarschalk Rommel geeft in januari 1944 het bevel om de laaggelegen gebieden achter de kuststrook onder water te zetten. De Duitsers planden zo om zich bij landing of bevrijding te verschansen in Duinkerke; zo bleef de haven onbruikbaar voor de geallieerden. In de Moeren moeten de inwoners hun dorpen vóór 15 februari verlaten. De Franse ‘Les Moëres’ stonden al in februari onder water. De Belgische bleven nog even gespaard, tot 23 maart. Een berm bij de Franse grens werd doorbroken en de verlaten van de Ringsloot werden geopend. In geen tijd bereikte het water een hoge hoogte.  De huidige gebouwen 'de schuur', de woning van de landbouwers op het erf en de conciërgewoning' van la Compagnie des Moëres stonden een aantal maanden tot 2m onder water. De voormalige landbouwerwoning werd hierdoor verwoest. De landbouwfamilies uit de streek kregen als compensatie voor de onderwaterzetting een Moerhuisje. Zo is de vakantiewoning tot 6 personen nog steeds, samen met 27 andere gelijkaardige woningen een herinnering aan deze periode.  Pas drie jaar na de oorlog kon opnieuw geoogst worden; de landbouwgrond moest eerst ontzilt worden met kalk.